Muzikale wandeling Westerlo

Al sinds 1130 leven, bidden en werken in de Abdij van Tongerlo norbertijnen, de volgelingen van Sint-Norbertus. Ze vestigden zich er te midden van schrale Kempense zandgronden. Door hun toewijding, landbouwkennis en ondernemerschap zou de ontwikkeling van de streek voor meer welvaart zorgen. Vandaag is de abdijsite een oase van stilte en rust, een plek die menig bezoeker en toerist kan bekoren. Zij worden onthaald in de abdijwinkel ‘De Oude Linden’.

In de neogotische abdijkerk hangt de oudste en best bewaarde replica van het ‘Laatste Avondmaal’ van Leonardo da Vinci. Of het genie er zelf aan meewerkte, is niet zeker. Wetenschappers zijn het er wel over eens dat belangrijke werknemers van Leonardo’s studio meeschilderden aan dit doek. Verder springt de Tiendenschuur in het oog. Deze exporuimte diende vroeger om de tienden te innen, een deel van de landbouwopbrengsten uit de gronden die ze verpachtten. Want samen met de adel waren de broeders één van de grootste grondbezittters in de Kempen.

Sporta is een gevestigde naam in Vlaanderen. Misschien ben je hier zelf op sportdag of sportkamp geweest? De ligging vlak bij de Abdij van Tongerlo is geen toeval. Sporta ontstond immers in 1947 op initiatief van pater Antoon van Clé (1891-1955). Een bronzen standbeeld van de pater met zijn fiets in de hand houdt zijn herinnering levend.

Je wandelt prinsheerlijk door de gigantische dreven van de Beeltjens. De familie de Merode begon in de eeuw de statige lanen aan te leggen. Ze deed dat in de vorm van een ster waar de belangrijkste paden samenkomen op één punt. De dreven waren ook belangrijk bij de houtontginning: de Kempen waren vanaf 1900 de belangrijkste leverancier van stuthout voor de mijnen. Daarom werden de grove dennen op veel plekken vervangen door sneller en rechter groeiende Corsicaanse dennen. Kinderen kunnen het sterrenbos en haar bewoners leren kennen op het Gravinnekespad, een belevingsroute van 2 kilometer. Deze vertrekt aan het speelbos vlak bij jeugdherberg Boswachtershuis. Een houten wandelbrug verbindt de Beeltjens met de Kwarekken, samen goed voor 160 hectare natuur.

Westerlo telt maar liefst drie kastelen, waarvan twee van de familie de Merode. Dit ‘nieuw kasteel’ dateert uit 1911. Tot aan de Tweede Wereldoorlog woonde de gravin in dit neogotische optrekje. Het mag er dan wel 16de-eeuws uitzien, binnen had het alle comfort. Er was zelfs een lift, die alleen de gravin mocht gebruiken. Het was dankzij Jeanne dat een deel van het centrum van Westerlo voor het eerst elektriciteit kreeg. Er was één addertje onder het gras: het hele dorp viel even zonder stroom als de gravin in de lift kroop. Na de dood van Jeanne de Merode werd het kasteel een rusthuis voor priesters. In 1972 kocht de gemeente Westerlo het pand en richtte het in als gemeentehuis.

Een centrum voor levende folklore. Zo omschrijft Westelfolk zichzelf. Hier verzamelen en bewaren ze al twintig jaar het cultureel muzikaal erfgoed van de streek. Niet statisch, maar met concerten, cursussen en met het bouwen en bespelen van traditionele instrumenten. Heel gezellig is het jaarlijkse festival Folk onder de Pruimenboom. Elke maandagavond ben je ook welkom in het Folkcafé.